ingrid
Ingrid heeft altijd gelijk

Welkom in mijn huis (ja, ook onverwachts)!

Een gewetensvraag: heb jij je wel eens geschaamd om iemand bij je thuis te ontvangen? Ik heb het over onverwacht bezoek, in een chaotisch huis met een berg vuile vaat in de gootsteen, stapels papier op de hoek van de tafel, een vloer vol speelgoed en een toilet dat niet bepaald naar rozen ruikt… ik geef het toe zonder te blozen (nou ja, bijna dan ☺): dat is Fred en mij meerdere keren overkomen. Wil je een paar voorbeelden? Ik herinner me drie voorvallen nog heel goed…

– De bel gaat… Het is mijn vriendin Laurence, die even binnenwaait om de nieuwste vorderingen van haar baby te laten zien: ja, echt, hij kan kruipen! Geweldig, we klappen in onze handen en de trotse moeder lacht uitbundig… tot ze de kleine weer oppakt. Wat zit er aan zijn knietjes? Twee mooie ronde vlekken, letterlijk zwart van het vuil. Een duidelijk bewijs dat onze tegelvloer hard aan een dweilbeurt toe is… IK SCHAAMDE ME DOOD!

– Nog een voorbeeld, weer wordt er aangebeld. Deze keer is het de buurvrouw die een handtekening komt vragen voor een actie. Ze begint een eindeloos verhaal… op de drempel, aan de voordeur. Ja, ik weet best dat het onbeleefd is om haar niet binnen te vragen om het bij een kop koffie eens duidelijk uit te leggen. Maar ik kan haar echt niet binnenlaten. Stel je voor dat ze meteen de politie belt (want het ziet er in de kamer uit alsof inbrekers alles overhoop gehaald hebben). Dus de buurvrouw heeft zo ongeveer bevroren vingers en krijgt met moeite het papier uitgevouwen dat ze ons wil laten ondertekenen. Jammer hoor, maar… ANDERS SCHAAM IK ME DOOD!

– Zaterdagavond, uit eten met vrienden. We hebben een geweldige avond en het is ook nog eens vlak bij ons huis. Maar dat is dan ook meteen het probleem… na het dessert heeft niemand zin om al naar huis te gaan, dus wordt er overlegd waar we de avond gaan afsluiten. Tja… niks zeggen dus. Of erger nog, de onschuld uithangen: “We hebben gehoord dat er een heel leuke bar is aan de andere kant van de stad”. Sorry hoor, maar ik kan echt geen 10 mensen bij me thuis uitnodigen zonder minstens wat opgeruimd te hebben… DAN SCHAAM IK ME DOOD!

Goed, het is wel duidelijk. Het is niet zo dat we ervan dromen om in een smetteloos huis te wonen (dat wist je al een tijdje ☺) MAAR we hebben nog wel wat gevoel van eigenwaarde. Dus hebben we deze lastige situaties omgezet in iets positiefs. Ik zal het uitleggen… Als je geen zin hebt om je huis op te ruimen en schoon te maken, stel je jezelf één enkele vraag: “Wil ik hier, en nu, onverwacht bezoek ontvangen?”. En geloof het of niet, maar als het antwoord “Nee, geen sprake van!” is, vliegen je handen meteen uit je mouwen! Dan pak je de bezem, emmer, dweil, spons en ga je een uur stevig aan de slag. Slim, of juist niet? Voor ons werkt het in elk geval prima!

Hebben jullie ook nog een “trucje” om jezelf te motiveren om schoon te maken?

Comment avez-vous trouvé cet article ?
Article précédent Article suivant

You Might Also Like

Geen reacties

Geef een reactie